پرسش :

با توجه به سؤالات زير: 1- در مسأله 2615 از رساله مى‏‌خوانيم: «اگر ماهى فلس دار را زنده از آب بگيرند و بيرون آب جان دهد، پاک و خوردن آن حلال است ... و ماهى بى‌‏فلس را اگر چه زنده از آب بگيرند و بيرون آب جان دهد، حرام است» در حالى که در سوره مائده آيه 96 مى‏‌خوانيم: «أُحِلَّ لَکمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَ طَعامُهُ مَتاعاً لَکمْ» 2- در مسأله 2397 مى‏‌خوانيم: «زن مسلمان نمى‌‌‏تواند به عقد کافر در آيد، مرد مسلمان هم نمى‌‌‏تواند با زن‌هاى کافره به‌طور دائم ازدواج کند، ولى صيغه کردن زن‌هاى اهل کتاب مانند يهود و نصارى مانعى ندارد» و اين مسأله ظاهرا منافات دارد با آيه 5 سوره مائده که در آنجا ازدواج با زن‌هاى اهل کتاب را به‌طور مطلق ذکر مى‏نمايد. 3- در رساله عمليه مى‏‌خوانيم: «مسافر بايد نماز ظهر و عصر و عشاء را با هشت شرط شکسته بخواند ...» ولى قرآن مجيد در آيه 101 سوره نساء مى‏فرمايد: «وَ إِذا ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْکمْ جُناحٌ أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلاةِ» با توجه به اين آيه بفرمایید که مسافر مجبور است که نماز را شکسته بخواند يا مختار؟ خواهشمند است در مورد چگونگى تطبيق مسائل مذکور با آيات قرآن توضيح دهيد.

پاسخ :
مدرک استنباط احکام اسلام، فقط کتاب خدا نيست تا به ملاحظه اطلاق آيه‏‌اى، حکمى اثبات شود، بلکه يکى از مهم‌ترين مدارک آن، سنّت پيغمبر اکرم (صلّى اللّه عليه و آله) و روايات مأثوره از اهل بيت آن حضرت است که آنچه از رساله نقل نموده‏ايد بوسيله آنها اثبات مى‌‏شود.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج‏1، ص23